Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Marzec - Kwiecień 2019 » Stosunek pracy » Jak prawidłowo zawrzeć umowę szkoleniową?
 
Lena Choczaj

Jak prawidłowo zawrzeć umowę szkoleniową?

Zawarcie umowy szkoleniowej ma na celu nie tylko zapewnienie pracownikowi możliwości rozwoju oraz podniesienia kwalifikacji zawodowych, ale także zabezpieczenie interesów pracodawcy. Dlatego tak ważne jest jej prawidłowe zawarcie. Wyjaśniamy, krok po kroku, jak to zrobić.

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych oznacza zdobywanie lub uzupełnianie wie­dzy i umiejętności przez pracownika z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą. Termin ten może dotyczyć pracy aktualnie wykonywanej przez pracownika, ale również może mieć zastosowanie w przypadku, gdy planowany jest awans pracownika lub gdy pracodawca zamierza zaproponować mu inne warunki pracy, np. pracę na innym stanowisku ze względu na zmianę profilu działalności.

Zakres świadczeń

Pracodawca ma obowiązek ułatwiać pracownikowi podnoszenie kwalifikacji. Kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku – w zakresie nieuregulowanym w Kodeksie pracy – mogą być ustalane w przepisach wewnątrzzakładowych. To jest w:

  • układzie zbiorowym pracy;
  • regulaminie wynagradzania;
  • przepisach szczególnych.

Do 11 kwietnia 2010 r. zakres świadczeń przy­sługujących pracownikom podnoszącym kwalifikacje określały przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Przepisy te dotyczyły osób podnoszących kwalifikacje zawodowe w formach szkolnych i pozaszkolnych na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez takiego skierowania.

11 kwietnia 2010 r. rozporządzenie z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych w zakresie, w jakim wykonuje art. 103 kp, utraciło moc w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 31 marca 2009 r. (K 28/08). Od tego czasu ogólny obowiązek ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych nadal będzie wynikać z art. 17 i art. 94 pkt 6 kp. Nie oznacza to jednak, że pracodawcy i pracownicy będą mieli pełną dowolność w określaniu warunków podejmowania nauki, bowiem szczegółowe zasady uregulowane zostały we wprowadzonych na podstawie ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 1031–1036 kp.

W myśl art. 1031 kp przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.

Zgodnie z nowymi przepisami pracownik nadal może uzyskać skierowanie od pracodawcy na podjęcie nauki w określonej formie albo podjąć naukę bez takiego skierowania. W pierwszym przypadku pracodawca musi się liczyć z tym, że skierowany pracownik będzie korzystał z określonych uprawnień wy­nikających z zawartej z pracodawcą umowy.

Zawarcie umowy

Zgodnie z art. 1034 § 3 kp zawarcie umowy określającej wzajemne prawa i obowiązki związane z dokształcaniem pracownika nie jest konieczne, jeżeli pracodawca nie zamierza zobowiązać pracownika do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. ­Pracodawca kierujący pracownika do szkoły, na ap­likację czy szkolenie oraz pracownik, którego takie skierowanie dotyczy, mają obowiązek zawrzeć na piśmie umowę, która określałaby ich wzajemne prawa i obowiązki.

[...]

Lena Choczaj
prawnik, specjalista z zakresu administracji publicznej

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.